Ποιήματα -1996

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 

Ι

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 

τα μάτια της ζητούσανε να φύγω

τα μάτια της δε λένε ψέματα, το ήθελε

ήθελε να μείνει εκεί, μακριά

άλλωστε το μέλλον προ-εμφανίζεται

σα μικρές δόσεις ειρωνείας και πόνου

– και το σκοτεινό μειδίαμα

  ενός μικρού παιδιού

  μας τρομάζει.

τα μάτια της το λένε

τα μάτια της δε με ξεγελούν

– και η σκέψη μου χάθηκε

  καθώς μια νεροπεταλουδίτσα

  έκραξε να τη προσέξω.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 

ΙΙ

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 

Και χάθηκα ξανά στα όρη, στα βουνά.

Και χάθηκα ξανά, σε λόγγους, σε λιβάδια.

Την μορφή σου (ανα)ζήτησα ξανά και ξανά

μα ’σύ εζήταγες όρκους και σημάδια.

Ο χρόνος κύλαγε αργά

και κάθε στιγμή σου

έβλεπα, πως δεν ήσουνα για μένα.

Όμως τόλμησα και έκλεψα την κάθε κίνησή σου

που πρόβαλες στον βοριά 

και ορκίστηκα θαρρώ

          την ένδοξη-άλωσή σου

          ή – τέλος πάντων –

          την άνευ όρων παράδοσή σου.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: